اخبار شهرستان تربت حیدریه

«نگاه اجمالي به اجلاس تهران»عنوان سرمقاله روزنامه خراسان به قلم کورش شجاعي است كه در آن مي‌خوانيد؛برگزاري اجلاس جنبش غيرمتعهدها درتهران از منظرهاي گوناگون قابل ارزيابي و بررسي است. در اين مقاله به اختصار به چند دستاورد اين اجلاس اشاره مي شود.

۱ - با اين که بسياري از دولت هاي غربي و خصوصا آمريکا و به ويژه سران رژيم صهيونيستي با استفاده از تمامي ابزارهاي خود از جمله فشارهاي سياسي و فضاسازي رسانه اي تلاش فراواني کردند که اجلاس تهران در ضعيف ترين شکل و پايين ترين رده شرکت کنندگان برگزار شود تا به اين ترتيب برگ برنده اي از ادعاي خود مبني بر انزواي سياسي کشورمان در معرض ديد جهانيان قرار دهند، اما حضور ۱۵۰ هيئت از ۱۲۰ کشور عضو جنبش، ۱۷ کشور غير عضو و چند هيئت ديگر سياسي اقتصادي و همچنين حضور بيش از ۱۷۰۰ خبرنگار و ۱۴۰ شبکه تلويزيوني دولتي و غير دولتي براي پوشش خبري اين اجلاس به خوبي نشان داد که گرچه کشورمان از سوي آمريکا و برخي از کشورهاي غربي مورد فشارهاي سياسي و اقتصادي و تحريم هاي گوناگون قرار دارد اما تمدن ديرينه و افتخارآفرين ايران عزيز و فرهنگ غني کشورمان و همچنين بزرگي و بزرگواري ملت ايران و تاثير کشورمان بر معادلات جهاني و منطقه اي به گونه اي است که حتي در چنين شرايط خاص جهاني و منطقه اي و «پيچ تاريخي» که جهان در آن قرار دارد، پايتخت ايران اسلامي حدود يک هفته و در جريان برگزاري اجلاس غيرمتعهدها به کانون نشست ها و رايزني هاي سياسي بين المللي تبديل شد و در حقيقت مي توان گفت در جريان برگزاري اين اجلاس ايران موفق شد علاوه بر برگزاري اجلاس با کميت و کيفيتي بسيار مطلوب يک «مانور سياسي» قابل توجه، خبرساز و جريان ساز در منطقه و حتي در جهان به نمايش بگذارد.

۲ - البته رسانه هاي داخلي و خصوصا صدا و سيما غير از گاف بزرگي که شبکه يک سيما به خاطر ترجمه غيرواقعي بخشي از سخنان مرسي درباره سوريه داد از اين رويداد بين المللي گزارش هاي خوب و ويژه اي تهيه و پخش کردند. درباره سخنان مرسي آن چه واضح و مسلم بود اين که مواضع وي درباره لزوم تغيير در شکل و ساختار شوراي امنيت سازمان ملل متحد و اظهارات محکم وي عليه اسرائيل و همچنين حمايت جدي او از حق برخورداري ايران از انرژي صلح آميز هسته اي منطبق بر مواضع ايران و اکثر قريب به اتفاق شرکت کنندگان در اجلاس بود که البته بخش مهمي از اظهارات مرسي نيز درباره سوريه عليه اسد بود.

۳ - اين درست که ۱۲۰ کشور جهان در حال حاضر عضو جنبش عدم تعهد هستند و اين عدد تقريبا دوسوم کشورهاي عضو سازمان ملل و جامعه جهاني را تشکيل مي دهد و حدود ۶۰درصد جمعيت جهان و يک چهارم توليد ناخالص ملي جهاني در اختيار اين کشورها است اما بدون تعارف اين اجلاس از بدو تشکيل با اهداف بلند و انقلابي که جواهر لعل نهرو، گاندي، سوکارنو و تيتو براي استقلال کشورهايشان از دو بلوک شرق و غرب آن زمان داشته اند تاکنون هنوز نتوانسته است با وجود تعدد بسيار چشمگير اعضا و در اختيار داشتن منطقه جغرافيايي بسيار بزرگ و همچنين دارا بودن بيش از نيمي از جمعيت جهان، کاري درخور، اثرگذار و به يادماندني و تاريخ ساز در جامعه جهاني انجام دهد، اما طي حدود شصت سال بعد از شکل گيري جنبش همين پيوستن کشورهاي فراواني به چند کشور اوليه پايه گذار اين جنبش خود، مي تواند نقطه اميدي براي تاثيرگذاري اين جنبش در معادلات جهاني باشد، اما اين تأثيرگذاري مستلزم برنامه ريزي ها و کارهاي عملي فراواني است که در عمل چندان مورد همت اکثريت اين کشورها قرار ندارد.

با اين اوصاف بدون ترديد مي توان ادعا کرد که برگزاري اين اجلاس در شرايط حال حاضر جهان و خصوصا در شرايط کنوني منطقه که ظرف دو سال اخير که بيداري اسلامي و خيزش کشورهاي عربي و مسلمان و تلاش مردم برخي کشورهاي تحت ستم براي رهايي از استعمار، استبداد و تحقير و حاکم سازي مباني اسلامي بر کشورشان منجر به سقوط چهار ديکتاتور در منطقه شده است و همچنين در شرايطي که برخي از کشورهاي اروپايي و حتي آمريکا با چالش هاي سياسي و اقتصادي مواجه اند اساسا برگزاري اين اجلاس در چنين سطحي و با چنين کم و کيفي در تهران خود باعث اعتباربخشي به جنبش عدم تعهد شد چرا که در دهه هاي اخير هيچ گاه برگزاري اجلاس جنبش غيرمتعهدها تا اين حد مورد توجه رسانه ها و کشورهاي دنيا قرار نگرفته بود.

۴ - ناگفته پيداست که حضور ۲۷ رئيس جمهور، ۲ پادشاه، ۹ معاون رئيس جمهور، ۸ نخست وزير، ۲رئيس مجلس، ۶ فرستاده ويژه از سوي سران کشورها و حضور وزرا و هيئت هاي سياسي، اقتصادي و همچنين حضور بان کي مون به عنوان دبيرکل سازمان ملل متحد و انجام رايزني هاي گوناگون سياسي اقتصادي با چنين گستردگي و در چنين سطحي در تهران فقط و فقط در قالب برگزاري اجلاس جنبش غيرمتعهدها که بزرگ ترين گردهمايي بين المللي بعد از مجمع عمومي سازمان ملل متحد است امکان پذير بود و اين اجلاس نه تنها کشورمان و گفت وگوهاي سياسي انجام شده در تهران را به مهم ترين جريان خبري، رسانه اي و سياسي جهان تبديل کرد، بلکه موجب شد ضريب نفوذ و قدرت اثرگذاري کشورمان بر معادلات جهاني و منطقه اي، به نمايش گذاشته شود و همچنين زمينه گفت وگوهاي دوجانبه و چندجانبه مسئولان کشورمان در رده هاي مختلف با کشورهاي خصوصا موثر در جنبش عدم تعهد و جامعه جهاني مثل هندوستان، مصر و ... انجام پذيرد. هر چند در بين کشورهاي جنبش عدم تعهد ذاتا برخي کشورهاي غيرموثر و غير مشهوري وجود دارند که به سختي مي توان آن ها را در نقشه جهاني پيدا کرد، اما در همين حال کشورهاي بزرگ و موثري مثل ايران، هندوستان، اندونزي، مصر، عربستان و... اعتبار خاصي به اين جنبش مي دهند که البته اين جنبش بايد براي اثرگذاري در جامعه بين المللي به يک سازمان تبديل شود.

۵ - حتي اگر بر اثر اهمال برخي مسئولان دولتي، مجلس و بخش خصوصي کشورمان گسترش تعاملات و تبادلات اقتصادي با کشورهاي دعوت شده رادر دستور کار خود قرار ندهند، اما همين حضور هيئت هاي مختلف سياسي و اقتصادي کشورهاي مختلف جهان لااقل مي تواند براي مدتي تصوير مناسب تري از آن چه بدخواهان و رسانه هاي آنان از کشورمان ارائه کرده اند، ايجاد کند.

۶ - ميزان دلخوري و عصبانيت دشمنان ملت خصوصا رژيم صهيونيستي از برگزاري بسيار مطلوب اجلاس تهران خود شاهد بسيار مناسب ديگري براي موفقيت آميز بودن اجلاس تهران محسوب مي شود، خصوصا آن که وزير خارجه و همچنين نخست وزير رژيم صهيونيستي پس از شنيدن مواضع کشورهاي مهم و تاثيرگذار منطقه درباره مسائل جهاني، منطقه اي، ترکيب سازمان ملل و رژيم صهيونيستي اوج عصبانيت خود را با ابلهانه خواندن شرکت در اجلاس تهران و شرکت در جلسه «تروريست ها» و شرم آور بودن شرکت کشورها در اين اجلاس اعلام کرده اند.

۷ - برجسته ترين نکته اجلاس تهران حضور مقام معظم رهبري در اجلاس و سخنراني محکم، مستدل، منطقي، تاثيرگذار، جهت ده و راهگشاي ايشان در اين اجلاس بود. چرا که اولا صرف حضور ايشان به اين اجلاس اعتبار مضاعف بخشيد و دوم اين که ايشان با اعلام مواضع صريح، شفاف، منطقي و شجاعانه جمهوري اسلامي ايران درباره مسائل مهم جهاني و منطقه اي، خصوصا درباره معيوب بودن ساختار شوراي امنيت سازمان ملل و حاکم بودن «ديکتاتوري آشکار» بر شوراي امنيت و تاکيد بر تاريخ روشن سرزمين فلسطين، قدس شريف و ملت مظلوم آن و غصب کردن سرزمين فلسطين توسط رژيم صهيونيستي و همچنين تاکيد بر اين نکته که ايران اسلامي بر اساس «مباني ديني» و نه «خوش آمدن» آمريکا و غربي ها ساخت، در اختيار داشتن و استفاده از سلاح هسته اي را حرام و غيرمشروع مي داند، آن هم در حضور دبيرکل سازمان ملل متحد و سران و هيئت هاي حاضر در اجلاس بار ديگر به روشني و شفافيت مواضع جمهوري اسلامي و ملت بزرگ ايران را درباره مسائل جهاني و منطقه اي، ديکتاتوري حاکم بر شوراي امنيت به عنوان اتاق فرمان جهان، اراده ايران براي تحقق منطقه و جهان عاري از سلاح هسته اي و اين که مشکل اصلي جهان و خصوصا جهان اسلام، رژيم صهيونيستي است را اعلام کردند که بي گمان اين خود فرصتي مغتنم بود که روسا و وزراي ۱۳۷ کشور عضو و غيرعضو جنبش عدم تعهد و ۱۵۰ هيئت سياسي اقتصادي از کشورهاي مختلف جهان، دبيرکل سازمان ملل متحد و همچنين رئيس دوره اي مجمع سازمان ملل متحد و ديگر هيئت هاي حاضر و ناظر در جلسه به طور شفاف و مستقيم مواضع اصولي و منطقي ايران را از زبان رهبر فرزانه انقلاب بشنوند.

مواضعي که شايد تاکنون به خاطر سانسورهاي رسانه هاي جهاني به اين شفافي و روشني به گوش سران و مسئولان برخي کشورهاي جهان نرسيده باشد.

به هر صورت اجلاس تهران هم يک مانور سياسي مقتدرانه و هم بزرگ ترين نشست بين المللي سياسي جهاني بعد از نشست مجمع عمومي سازمان ملل متحد و هم تريبوني رسا و موثر براي اعلام مواضع جمهوري اسلامي ايران به طور مستقيم به سران و مسئولان تعداد کثيري از کشورهاي جهان و دبيرکل بزرگ ترين سازمان بين الملل جهان بود.