وقتي معرفي هنرصنايع دستي هنرمندان كشور افغانستان سبب مي شود ناخواسته به نمايشگاه هنرصنايع دستي ايراني برويم، جاي تامل دارد كه هنر ايراني چرا در سايه نمايشگاه هنر دستي ديگر كشورها قرار بگيرد.

به گزارش خبرنگار هنري خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)_منطقه خراسان، محل برگزاري نمايشگاه از دو سالن بزرگ روبه روي هم تشكيل شده است؛ اما طبق گفته غرفه داران اين نمايشگاه چندماهي مي شود كه داير شده و تنها مربوط به برپايي نمايشگاه صايع دستي بانوان ايراني و افغان نمي شود.

پس از گشتي مختصر متوجه خواهيد شد كه اينجا كمي متفاوت تر از نمايشگاه عنوان شده است؛ هنرمنداني كه بر صندلي چرخ دار نشسته‌اند و مشغول به انجام فعاليت‌هاي هنري از جمله باتيک و نقاشي روي پارچه، شيشه‌گري سنتي، قلم زني روي سنگ و تراش سنگ‌هاي قديمي، منبت کاري و ترمه دوزي و ...هستند. با چند سوال متوجه خواهي شد كه اين نمايشگاه معلولان و هنرمندان ايراني است كه از حدود سه ماه پيش در اين محل داير شده است اما اكنون به لطف حضور هنرمندان كشوري ديگر آنهم در سالن روبرويشان، ديده مي شوند.

اين امر بهانه‌اي است تا پاي درد دل هنرمنداني بنشينيم كه بايد در كشور و شهر خود غريب باشند.

رعنا ترابي از هنرمندان حرفه‌ي کهن و ارزشمند سراجي چرم در گفت و گو با خبرنگار هنري ايسنا_منطقه خراسان، در خصوص حرفه خود اظهارداشت: اين حرفه از قديمي ترين رشته‌هاي هنريست چرا که چرم اولين متريالي است که انسان‌ها چه براي پوشش و چه براي مصارف ديگر از آن استفاده مي‌کردند و امروزه به وسيله ماشين‌هاي صنعتي انجام مي‌شود.

وي ادامه داد: علي رغم اينکه کار ماشيني ظريف‌تر و تميزتر از کار دست مي‌باشد، اما من اين کار به صورت دستي انجام مي‌دهم چون مي‌خواهم اين هنر در حيطه‌ي صنايع دستي باقي بماند و معتقدم دقت و هنري که در کار دست هست باعث تک شدن محصول مي‌شود و اين از نظر من بسيار ارزشمند و زيباست.

ترابي با اشاره به عدم حمايت دولتي در تشکيل اين نمايشگاه افزود: سر وسامان گرفتن غرفه‌ها بر عهده‌ي شخص هنرمندان بود و هيچ بودجه‌اي در اختيار ما قرار نگرفت. من به نبال وامي هستم تا بتوانم کارم را گسترش دهم اما به تنهايي قادر به فراهم کردن شرايط ماليش نيستم. اما اگر ما از حمايت دولت برخوردار شويم اين کار به تعداد بيشتري گسترش پيدا مي‌کند و به مردم ايران و ديگر کشورها بيش از پيش معرفي خواهد شد.

آزمونگر سراجي چرم در معاونت صنايع دستي مشهد خاطرنشان کرد: در اين سه ماهي که در اينجا مستقريم درخواست‌هاي خيلي کوچکي از مسوولان داشتيم از جمله نظافت و تجهيز غرفه‌ها به دستگاه کارت خوان، تبليغات وغيره، اما متاسفانه هيچ اهميتي داده نشد. در حالي که براي حضور 3 روزه هنرمندان افغان در نمايشگاه تحولات زيادي افتاد که در 3 ماه حضور ما به آن‌ها اهميت داده نمي‌شد از جمله تجهيز سالن‌ها به نور، نظافت و ايجاد بيلبوردهاي بزرگ و پيامک‌هاي تبليغاتي و ... و اين قضيه باعث تاثر هنرمندان داخلي شد.

وي تاكيد كرد: برگزاري اين نمايشگاه تاثير مثبتي هم براي هنرمندان افغان داشت که به اينجا آمدند و هم براي ما هنرمندان داخلي که به واسطه‌ي حضور آن‌ها و تبليغات بيشتر ديده و شناخته شديم و اين قضيه باعث شد تا رفت و آمد بيشتري به اين مکان صورت گيرد.

در ادامه صديقه داراب منش رئيس هيات مديره تعاوني صنايع دستي سگال سيمرغ نيز درگفت‌وگو با خبرنگار هنري ايسنا_منطقه خراسان، اظهارداشت: اين تعاوني تنها تعاوني صنايع دستي دانشجويي است چراکه ما براي دانشجويان صنايع دستي و هنر کارآفريني مي‌کنيم و در تلاشيم تا دست واسطه‌ها را که از زمان خصوصي سازي مطرح شدند از هنر کوتاه کنيم چرا که وقتي کالاهاي صنايع دستي به دست آن‌ها در گردش مي‌افتد، قيمت آن‌ها بالا مي‌رود و مردم ديگر توان خريدشان را ندارند.

وي تصريح کرد: با توجه به هدف سال جاري که توليد کار و سرمايه‌ي ملي است ما و افراد زيادي هستند که توليد ملي انجام مي‌دهند که البته اين قضيه منوط به حمايت مسوولان مي‌باشد.

مدير و مدرس آموزشگاه نگارينه افزود: از نظر من مشکلاتي نظير اختلاف غرفه‌داران با اتحاديه‌ي صنايع دستي و سازمان ميراث فرهنگي بر سر شارژ ماهيانه و همچنين معدود بودن تبليغات و مشکلات ديگر ناشي از عدم برنامه ريزي مسوولان است.

وي خاطرنشان کرد: ايران بيش از 220 رشته صنايع دستي دارد ولي به علت بي‌توجهي به آنها، در حال افول است. با اين حال هنر ايران بسيار پربارتر از هنر افغانستان است.

داراب منش گفت: ما مي‌خواهيم توجه بيشتري به صنايع دستي ايران شود و همان طور که افغانستان هنر خود را به کشورهاي ديگر معرفي مي‌کند ايران هم اين کار را نه تنها براي صنعت فرش بلکه براي صنايع دستي ديگر هم انجام دهد.

در اين نكته مردمي مهمان‌نواز هستيم جاي هيچ ترديدي نيست اما بايد توجه داشت كه به قول معروف « چراغي كه منزل رواست به مسجد حرام است». هنر صنايع دستي عظيم ايراني چرا بايد در سايه حضور هنرمندان ديگر كشورها قرار بگيرد و امكاناتي كه مي تواند موجب توليد و رشد هنر ايراني گردد صرف متوجه كردن مردم به هنر ساير كشورها گردد؛ مسوولان بايد توجه داشته باشند زماني بايد به هنر ديگر كشور ها پرداخت كه ديگر هنر و هنرمند ايراني نيازي به معرفي نداشته باشند.