روزه وكوهي گنه آخرچه سود؟

*غلامرضا ميرزايي فيض آبادي

ماه رمضان آمد افطاركن

نفس خواب آلوده را بيدار كن

روزه كن تا روح تو يابدجلا

دورگردد جان توازهربلا

كن مزين زين ضيافت جانرا

پس تلاوت كن به دل قرآن را

گرچه روزه منع هر نوشيدنست

درنخوردن روزرا كوشيدنست

اجرآن راميدهد آخرخدا

سائلي باروزه كن پس اي گدا

روزه را باچشم دل تفسير كن

خويش راازلطف ايزد سير كن

روزه يعني چشم وگوش وپاودست

دور باشدازگناه وهر چه هست

معني ناخوردن آنرا بجو

بارياضت يافت انسان آبرو

روزه تنهادرنخوردن هيچ نيست

پس ضيافت را معناي چيست

گرچه خوردن روزه را باطل كند

يانخوردن روزه را مشكل كند

مبطلات روزه غيبت كردنست

ياكه ديني ازكسي برگردنست

روزه گرداري زبانت را بگير

يا مكن مردم راباحرفت حقير

چشمهايت رازنامحرم بپوش

مرهمي بردردها باش و بجوش

تشنگي دادن به تن كافي نبود

روزه وكوهي گنه آخرچه سود

نفس انسان باعبادت پاك شد

بارياضت محرم افلاك شد

روزه يعني يادانسانها كني

خويش را ويران احسانها كني

آب و ناني را نخوردن روزه نيست

راه معني مدتش يكروزه نيست

راست گفته شاعري شيرين سخن

عبرتي باشد براي ما و من

بريتيمان علي پرداختن

بهترازهفتادمسجدساختن